Gryzak

Gryzak przez lata pędził życie kota działkowego – głód, chłód, psy, lisy i choroby były jego codziennością. Nieco lżej zrobiło się, gdy wolontariuszka złapała go na kastrację – przy okazji trzeba było usunąć jedno uszkodzone oko. Później zaczepił się na działce u pani Joli, gdzie dostał schronienie, kocyk i regularne posiłki.

Życie bezdomnego kota nigdy jednak nie jest bajką. Kolejna choroba zaczęła zabierać mu wzrok, kawałek po kawałku, a wraz z nim przybywało bólu, aż świat pogrążył się w całkowitej ciemności. Pewnego dnia usłyszał inne głosy i poczuł spokojne, ale stanowcze dłonie – ból zniknął, pojawiła się pełna miska, miękki kocyk i ciepło.

Gryzak powoli zaczyna wierzyć, że może być inaczej. Jest niewidomy i wciąż nieufny wobec człowieka – szuka kogoś, kto cierpliwie nauczy go życia jako niewidomy kot i pokaże, że człowiek może być dobry.