Papryka

Boisz się, że niewidomy kot będzie wpadał na meble, bał się wszystkiego i potrzebował opieki 24 godziny na dobę? Spokojnie. On sam nie wie, że czegoś mu brakuje.

Dla kota wzrok jest tylko jednym ze zmysłów. Bardzo dużo robią za niego słuch i węch, a wąsy wyczuwają przeszkody, zanim nos w nie trafi. Zwykle po kilku dniach w nowym domu niewidomy kot ma już w głowie mapę: wie, gdzie stoi miska, którędy do kuwety i na której kanapie najlepiej się śpi.
A potem żyje jak każdy kot. Skacze, poluje na szeleszczące piłeczki, rozrabia o trzeciej w nocy i przychodzi na dźwięk Twojego głosu.

Czego potrzebuje? Stałości: miski, kuweta i meble najlepiej w tych samych miejscach. Do tego zabezpieczone okna i balkon. I Ciebie, czyli kogoś, kto wchodząc do pokoju, powie „cześć”, żeby wiedział, że idziesz.

Niewidomy kot nie jest kotem gorszej kategorii. Po prostu poznaje świat uszami i wąsami.